اختلال اضطراب اجتماعی یا فوبیای اجتماعی (جمع‌هراسی) نوعی اختلال روانی است که با ترس شدید و غیرمنطقی از قرار گرفتن در محیط‌های اجتماعی همراه است. فرد مبتلا اغلب از موقعیت‌های اجتماعی اجتناب می‌کند و یا اگر مجبور به حضور باشد، دچار حالات مختلف اضطراب و پریشانی می‌شود.

ویژگی‌های اضطراب اجتماعی

• ترس مداوم از مورد قضاوت یا توجه دیگران قرار گرفتن

• اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی مانند کلاس درس، محل کار یا جمع‌های خانوادگی
• احتمال قطع روابط اجتماعی و ترجیح دادن انزوا و تنهایی

• کاهش عملکرد تحصیلی یا شغلی به دلیل اجتناب از تعاملات اجتماعی

پیامدها

افراد مبتلا معمولاً از عزت نفس پایینی برخوردارند و اغلب دچار افسردگی و انزوا می‌شوند. یکی دیگر از پیامدهای این اختلال، ابتلا به وسواس فکری و عملی است؛ یعنی فرد از انجام کارهای خود راضی نمی‌شود و افکار یا رفتارهایش را چندین بار تکرار می‌کند.

باورهای منفی در افراد مبتلا

بسیاری از مبتلایان پس از سال‌ها زندگی همراه با ترس و اضطراب، شرایط خود را می‌پذیرند و به این باور می‌رسند که «من اینگونه‌ام». این در حالی است که اضطراب اجتماعی یک اختلال پزشکی قابل درمان است و اگر درمان نشود، می‌تواند مزمن شود.

علائم جسمی فرد درگیر با اختلال جمع هراسی 

• سرخ شدن 
• تعریق زیاد
• لرزش هنگام ارتباط با دیگران
• تپش قلب و تنگی نفس
• احساس دل آشوب 
• لکنت زبان 
• در موارد حادتر ، حملات اضطرابی شدید .

اهمیت درمان

درمان می‌تواند کیفیت زندگی فرد را به طور چشمگیری بهبود بخشد. از سوی دیگر، مداخله‌های روانشناختی و پزشکی به افراد کمک می‌کند تا ترس‌های غیرمنطقی خود را مدیریت کرده و روابط اجتماعی سالم‌تری برقرار کنند. در نتیجه، آگاهی از این اختلال و مراجعه به متخصصان روانشناسی یا روانپزشکی اهمیت زیادی دارد.

• اختلال اضطراب اجتماعی
• علائم اختلال
• علل اختلال
• موقعیت های عملکردی
• موقعیت های روابط متقابل و تعاملات بین فردی
• عوارض اختلال
• اختلال در کودکان و نوجوانان
• اختلال در بزرگسالان
• راه های تشخیص اختلال
• درمان اختلال
• تراپی یا مشاوره درمانی
• خودآزمون