تربیت در اصطلاح به معنای برانگیختن فرد برای شکوفایی است و اخلاق به معنای صفت نفسانی پایدار در انسان برای رسیدن به کمال و سعادت حقیقی تعریف می‌شود. بنابراین، تربیت اخلاقی فرایندی درونی است که فرد را برای گام برداشتن در مسیر سعادت از طریق شکوفایی صفات و افعال شایسته و پسندیده آماده می‌سازد.

دیدگاه نهاد آموزش و پرورش

طبق نظر نهاد آموزش و پرورش، وظیفه اصلی این نهاد احیای فطرت دینی انسان‌هاست. به همین دلیل، برنامه تربیتی باید جزء اساسی‌ترین و محوری‌ترین مسائل آموزشی و تربیتی قرار گیرد. در نتیجه، با بیدار شدن فطرت انسان‌ها، فرد می‌تواند به هدف نهایی خلقت خود یعنی کمال و سعادت دست یابد.

نقش برنامه درسی 

• برنامه‌ریزی برای چگونگی به‌کارگیری و پرورش استعدادها و قوای درونی
• پرورش قابلیت‌های اخلاقی
• توسعه و تثبیت صفات و رفتارهای پسندیده اخلاقی به منظور نیل به فضائل عالی اخلاقی
• دوری از رذایل و تلاش برای نابود کردن آن‌ها

ضرورت خودشناسی 

• مسیر رشد اخلاقی خود را بهتر انتخاب کند.

• در برابر وسوسه‌ها و رذایل اخلاقی مقاومت بیشتری داشته باشد.

• توانایی اصلاح رفتارهای نادرست را پیدا کند.

• به شکوفایی استعدادهای درونی و فضائل اخلاقی دست یابد.

•  کلیات
  • تعریف
  • دانش اخلاق
  • برنامه درسی تربیتی
  • اهداف
  • هدف نهایی علم اخلاق
  • ضرورت ها
  • ضرورت تربیت آدمی
  • اهمیت و جایگاه علم اخلاق در اسلام
  • پیشینه 
  • مفاهیم عام
  • صفات انسانی هدایتگر
  • مراتب ایمان
  • هوش اخلاقی
  • مؤلفه های هوش اخلاقی بوربا
•  رویکردها
  • رویکردهای در مدرسه
  • رویکرد پایش محیطی
  • نقد وارد بر رویکرد پایش محیطی
  • رویکرد شناختی
  • نقدهای وارد بر رویکرد شناختی
• روش های تعلیم و تربیت
  • ایجاد محیط تربیتی مساعد
  • تامین صحیح نیازها
  • روش تکریم شخصیت
  • دعوت به ارزشهای اخلاقی
  • پرورش نیروی عقلانی
  • روش عبرت آموزی
  • مداومت در عمل
  • روش تشویق و تنبیه
  • روش نظارت بر خود
  • روش پرورش ایمان
•  تربیت اخلاق از طریق تربیت نفس
  • ضرورت خودشناسی در تربیت